او در جایی متذکر شده که دموکراسی علمی و آزاد اندیشی دلیل این عمل او بوده است.او که برنده جایزه فیلدز در ریاضیات محض است(که ارزش آن معادل جایزه نوبل در علوم است)،در موسسه ای مشغول بکار است که احتمالا می بایست در آمدی در حد قابل توجه داشته باشد و این فراغ خاطر از زندگی مادی او را بر این داشته است که در عرضه علم و دستاوردهای علمی،نیاز به هر گونه چشمداشت مادی را به کنار نهد و حاصل ۳۰ سال زندگی علمی خود را به دیگران عرضه کند.
این در حالی است که اندک زمانی است که اندیشه های ریاضی او در حال تبدیل شدن به یک گفتمان ثابت و پیچیده در فیزیک نظری قرن بیستم است.
ایده هندسه های جابجایی ناپذیر،به طرز شگفت انگیزی در حال فتح تمامی متون فیزیک نظری این قرن هستند.شاید نام آلن کن در قرن پیش رو،در آینده ای نزدیک چیزی بیشتر از نام یک ریاضی دان محض جلوه گر شود.
این مقدار عزت نفس و آزاد اندیشی تقریبا بی بدیل است.
